Move ON din sa buhay

Alam mo yung feeling na parang binubuhat mo ang mundo?

Well this year I thought that this would be my Challenging YET HAPPIEST year of my life. Mali pala…. Last Thursday kasi sabay-sabay yung mga problema na dumating. When my Mom was rushed in the Marikina Valley Hospital, I was in shocked and pale. What if…that IF’s will happen??!! I’m DEAD!! :’( Honestly I can’t live without her. (I’m sorry I’m so Drama Queen) 

Nahihirapan talaga ako ng sobra. Nung Saturday kasi ‘di ako nakapagstreet dance sa P.E namin kasi nalate tlga ako ng sobra. Galing pa kasi ako sa Hospital non. Tapos eto ngaun Finals na namin this week, yung mga requirements na dapat ko ipapasa…This week na din ang deadline, this week na din ung clearance. WTF! ANDAMI PANG GASTUSIN! mawawala na din si Lappytappy ko  

Then days have been passed unti-unti akong naliliwanagan sa lahat ng bagay na nangyayari sa buhay ko. I’ve LOST! NASA HULI TALAGA ANG PAGSISISI

Actually wala pa nga akong tulog eh kakabantay ko kay Mama. Hm… ayoko din matulog kasi ayoko pa magBUKAS. Pero Thankful ako kay God dahil may mga anghel na sumusuporta sa akin sa kabila ng aking Kalungkutan.

Crystal comforted me a while ago para gumaan ang loob ko.

My Insan na tumulong sa akin sa bahay para magmanage habang wala pa sila mama at papa. Hayyy! 

At si Papa…NAGDRAMA na naman ako kanina sa kanya. Ewan ko kung tama ba ung inopen up ko sakanya or HINDI ko lang talaga kayang harapin ang problema ngayon! GOOOOOSSSHHH!!

NOW I FEEL OF BEING AN 18 YEARS OLD. I WISH I CAN GO BACK FROM BEING AN 8 YEARS OLD *charot*